เวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยว (Travel Medicine)  เป็นเวชศาสตร์ป้องกันแขนงใหม่ ที่เกิดจากการบูรณาการของศาสตร์ต่างๆทางด้านสาธารณสุขและทางการแพทย์ ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางและท่องเที่ยว แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยวจำเป็นต้องมีความรู้และทักษะทั้งในด้านวิทยาการระบาดและเวชปฏิบัติโรคเขตร้อนและโรคอื่นๆ ที่สำคัญทั้งในประเทศไทยและประเทศอื่นๆ ทั่วโลก การเฝ้าระวัง สอบสวน และป้องกันควบคุมโรคติดต่อ รวมถึงสามารถบูรณาการความรู้และทักษะเหล่านี้เพื่อต่อยอดองค์ความรู้และสร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ ได้

คณะเวชศาสตร์เขตร้อนในฐานะสถาบันทางการแพทย์ที่มีบุคลากรและองค์ความรู้ในศาสตร์สาขานี้มายาวนานจึงได้มีบทบาทในการเป็นสถาบันหลักในการฝึกอบรมแพทย์เฉพาะทางสาขาดังกล่าว โดยกำหนดพันธกิจของหลักสูตรดังนี้

           “เพื่อให้แพทย์ผู้จบหลักสูตรมีความรู้ความสามารถที่ครอบคลุมตั้งแต่การประเมินความเสี่ยง ให้คำปรึกษา ให้ความรู้ ที่เกี่ยวเนื่องกับการป้องกันและดูแลรักษาผู้เดินทางและนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศอย่างถูกต้องเหมาะสมในแต่ละบริบท รวมถึงการเฝ้าระวัง สอบสวนโรคที่เกิดจากการเดินทางและท่องเที่ยว และจัดการแก้ไขปัญหา/โรคและภัยสุขภาพต่างๆ อันเกี่ยวเนื่องกับการเดินทางและท่องเที่ยวได้อย่างถูกต้องเหมาะสม”

นอกจากนี้ความรู้และทักษะเฉพาะแขนงแล้ว แพทย์ด้านเวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยวยังต้องมีความสามารถด้านอื่นๆที่สำคัญได้แก่ ความสามารถในการเรียนรู้เพื่อให้มีการพัฒนาวิชาชีพอย่างต่อเนื่อง ความสามารถด้านการวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ ความเป็นมืออาชีพ การสื่อสารและปฏิสัมพันธ์ การทำงานเป็นทีม การปฏิบัติงานแบบสหวิชาชีพ ความรู้ความเข้าใจในระบบสุขภาพของประเทศ การบริหารจัดการ กระบวนการคุณภาพและความปลอดภัย ตลอดจนความรับผิดชอบ มีจริยธรรม ทัศนคติ และเจตคติที่ดีต่อผู้ป่วย ผู้ร่วมงาน และองค์กร มีความเอื้ออาทรและใส่ใจในความปลอดภัย โดยยึดถือผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง นโยบายการผลิตแพทย์เวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยวนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของความต้องการของระบบสุขภาพรวมทั้งมิติด้านอื่นๆทางสังคม ทั้งนี้เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดของประเทศ